Refik Šabanadzovic, jedan od najboljih fudbalera koje je poslije 2 svjetskog rata iznjedrila Crna Gora. Od Decica do evropskog zlata U Tuzima, varosici na sredokraci od Podgorice prema albanskoj granici 1926 . godine osnovan je fudblski klub Decic. Ime je dobio po istoimenom obliznjem brdu visokom oko 500 metara. U tom klubu poniklo je mnogo dobrih fudbalera, ali nijedan ravan Refiku Šabanadzovicu, danas cetrdesetogodisnjaku.

Prvi trener mu je bio Fahrudin Lekic . Na jednu polusezonu otisao je u podgoricku Buducnost , tada stabilni prvoligas . Na prijedlog trenera prvog tima , da bi se bolje pratio njegov razvoj , ustupljen je OFK Titogradu na pola godine .Kad je taj rok prosao , a Buducnost ga nije preuzela , vratio se u maticni klub.

Potom je otisao u Sarajevo i pristupio FK Zeljeznicaru , u kojem je proveo cetiri godine .Pod strucnim vodjstvom nadaleko poznatog trenera Ivice Osima dugo je igrao za drzavnu selekciju .Sarajlije su u to vrijeme imale dobar igracki sastav i predstavljale snaznog prvoligasa . Godine 1986 . Zeljeznicar je osvojio drugo mjesto i predstavljao nasu zemlju u Kupu UEFA .Stigao je do polufinala . Te godine , u pauzi prvenstva , Sabanadzovic je postao clan beogradske Crvene zvezde , u kojoj je ostao takodje cetiri godine . Sa Zvezdom je osvojio tri titule prvaka SFRJ , jedan pehar Kupa i dva puta bio u finalu ovog takmicenja.

Igra u Zvezdi oznacila je zenith njegove karijere . A mogla je biti i fatalna . U redovnom prvoligaskom kolu 15. oktobra 1987 . Crvena zvezda je gostovala bas na Grbavici . To je bila prva Refikova utakmica protiv svog bivseg kluba . U prvom dijelu susreta , Refik se u skoku sudario sa domacim fudbalerom Zoranom Sliskovicem . Pao je u komu koja je trajala cetiri dana . Srecom , ljekari su uspjeli da ga vrate u zivot.

Kako je psiho-fizicka snaga bila u Refiku , svedoci i to da se na teren vratio poslije samo sest mjeseci . Uspio se izboriti i za mjesto u olimpijskom timu SFRJ koji je ucestvovao na Olimpijskim igrama u Seulu (Juzna Koreja) , 1988. godine . Igrali su u polufinalu protiv Brazila i izgubili sa 1-2 . Refik je bio najbolji igrac naseg tima i prvi golgeter sa tri gola . Tada je Osim izjavio ‘’Da su ostali igrali kao Sabanadzovic , koji je svoje mjesto zauzeo nakon pola godine lijecenja od teske povrede , nas tim je mogao doci do finala . Ali , osim njega , niko vise nije zasluzio rijeci pohvale ‘’.

Tada su u olimpijskoj selekciji igrali ; Omerovic , Vulic , Stanojkovic , Sabanadzovic , Juric , Tuce , Stojkovic , Kajtaz , Tosic i Novakovic .

Refik je bio clan fudbalske selekcije i na Svetskom prvenstvu u Italiji 1990. godine .Kasnije je pricao ;’’Nikada necu zaboraviti taj detalj u mojoj fudbalskoj karijeri .Igrao sam protiv najboljeg fudbalera svijeta Dijega Maradone . Nije bilo lako , jer on zna sve o fudbalu i moze u svakom trenutku da nadmudri suparnika . Igrao se 40 minut . Doslo je do kontakta izmedzu Maradone i mene . Sudija mi je pokazao zuti karton , vec drugi , pa sam morao u svlacionicu .Nas ti je , iako brojcano oslabljen , utakmicu zavrsio sa 0-0 .Ali boljim izvodjenjem penala Argentina je otisla dalje ‘’.

Tada su drzavnu reprenzetaciju cinili; Ivkovic, Vulic, D.Brnovic, Sabanadzovic, Hadzbibegic, Jozic, Susic, Savicevic, Zl. Vujovic, Bazdarevic i Pancev . Refik je u A timu bio 19 puta.

Nije imao ni punih 18 godina kada je igrao svoju prvu reprezentativnu utakmicu , protiv Bugarske . Dva puta su ga sportski izvjestaci proglasavali najboljim zadnjim veznim igracem u SFRJ.

Kruna Refikove karijere bila je finalna utakmica Kupa prvaka evropskih zemalja u Bariju, maja 1991.godine . Zvezda je pobjedila Olimpik iz Marselja boljim izvodjenjem penala sa 5-3 . Tako je Refik svoju blistavu karijeru zaokruzio evropskim zlatom . Taj najveci klupski uspjeh jugoslovenskog fudbala osvoili su ; Stojanovic , Jugovic , Marovic, Sabanadzovic , Najdovski , Belodedic , Prosinecki , Mihailovic , Pancev , Savicevic , Stosic i Binic.

Nakon osvojenog Kupa Evrope Refik je postao clan atinskog AEK-a , u kojem je trener bio jedan od najpoznatijih jugoslovenskih fudbalera Dusan Bajevic . Tih godina AEK je osvoijo tri prvenstva i jedan Kup Grcke . Poslije tri godine , zajedno sa Bajevicem pristupio je Olimpijakosu , drugom velikom klubu Grcke , sa kojim je osvojio i titulu prvaka . Olimpijakos je na tu titulu cekao 18 godina . Uspjeh je ponovljen i naredne godine . Poslije Grcke , dvije i po godine je proveo u SAD . Bio je clan Kanzas Sitija . U njemu je i zavrsio bogatu i vrijednu fudbalsku karijeru. Refik potice iz fudbalske porodice . Otac Halil bio je 15 godina standardni prvotimac Decica .

Refik je ozenjen Zerinom Dervisevic i ima dva sina i dvije cerke . Zivi u Sarajevu i uspjesno se bavi biznisom . Cesto posjecuje svoju porodicu u Podgorici i Tuzima .

Sanibal Orahovac je rodjen 12. decembra 1978 godine u Tuzima (Vladne). Svoju fudbalsku karijeru zapoceo je u Podgorickoj Mladosti a za prvi tim je zaigrao 1997 godine.

Sa uspjehom je nosio dvije sezone dres Mladosti, nakon kojih prelazi u redove Buducnosti. i u ovom klubu nastupa dvije godine. Igre i rezultati koje je postizao preporucili su ga jednom od najboljih klubova u tadošnjoj SRJugoslaviji. 2001 godine odlazi u Crvenu zvezdu. Za beogradske crveno-bijele igra tri sezone a na ljeto 2004 odlazi u Portugalski klub Vitoria de Guimaraes gdje igra samo jednu sezonu. Ipak, svoju karijeru nastavlja u Portugalu ali ovaj put za FC Penafiel koji te 2005/06 ispada iz prve Portugalske lige. Orahovac napušta Penafiel nakon 2005-06 sezone i potpisuje ugovor za Karlsrue , clan Druge Njemacke lige. U Karlsrueu se nalazi i danas, a njegov tim zauzima prvo mjesto u Drugoj Njemackoj ligi . Orahovac je zajedno sa svojim prijateljem Ardijanom Ðokaj u sezoni 2004/05 , poklonio komplet garnituru fudbalskih dresova FK ‘’Decicu’’iz Tuzi.

Ardijan Djokaj je rodjen 23. Maja 1979 godine u Tuzima osnovno i srednje obrazovanje stekao je takodje u Tuzima. Kao i svaki tuški školarac i Ardijan je svoje prve fudbalske korake napravio na cuvenom «tuškom poligunuc» tj. poligonu OŠ «Mahmut Lekic» u Tuzima.

Maticni klub Ardijana Ðokaja je FK «Decic» , nedostatkom odgovarajuceg trenerskog kadra ali i zelja za još veca dokazivanja Ardijan odlazi u Buducnost iz Podgorice gdje prolazi kompletnu školu ovog renomiranog kluba. Ipak jednu polusezonu se Ðokaj vraca u svoj maticni klub. Nakon toga odlazi ponovo u Buducnost iz koje odlazi u Majorku. Tokom svoje karijere nastupao je za Crvenu Zvezdu, Beogradski Obilic, Španske Majorku i Leidu, OFK Beograd,TRABZONSPORT a trenutno igra za Turski klub ANKARASPOR. Vrijedno pomena za ovog izvrsnog fudbalera je i to da je nastupao i za nacionalnu selekciju SR Jugoslavije . Ardijan Ðokaj je zajedno sa svojim prijateljem Sanibalom Orahovcem u sezoni 2004/05, poklonio komplet garnituru fudbalskih dresova FK’’Decicu’’.

Hasim Djokovic je rodjen 20.05.1974.godine u Milješu-Tuzi.Osnovno i srednje obrazovanje stidje u Milješu i Tuzima. Prve fudbalske korake zapoceo je u omladinskom timu FK DECIC,a nedugo zatim postaje prvotimac.Proveo je nekoliko sezona u FK Decicu, a onda prelazi jednu polu sezonu u FK Mladost iz Podgorice.

Zatim odlazi u FK Borac iz Cacka gdje ostaje dvije sezone,a onda se vraca u FK Buducnost iz Podgorice. U Podgorici ostaje tri sezone , da bi zatim otišao u skadarsku Vlazniju i sa njom postaje prvak Albanije.AFFederacija ga proglašava za najboljeg veznog i najboljeg stranog fudbalera. Poslije se seli u Kalco u FC Redjinu i za nju igra sezonu ipo. Iz Italije ide u NK Željeznicar iz Sarajeva. Ponovo se vraca u Vlazniju i sa njom osvaja drugo mjesto. Sa ulaskom FK Decica u prvu crnogorsku ligu vraca se u svoj maticni klub.Takodje radi kao trener FK Decica, mladjim selekcijama, sa kojima ima odlicne rezultate. Hasim i na ovaj nacin daje doprinos razvoju sporta u Tuzima.

Faruk Turuskovic-BELI rodjen je 26.10.1965.god. u Tuzima. Osnovno i srednje obrazovanje završio je u Tuzima. Fudbalsku karijeru zapoceo je u omladinskom timu FK DECIC, a zatim prelazi u prvi tim FK DECIC Tuzi.

Igrao je još za FK Sutjeska-Nikšic, FK Mladost-Titograd, FK Zeljeznicar-Sarajevo, FK Bor, FK Mladost-Petrinja, FK Stokholm-Švedsska. Poslije uspješne fudbalske karijere nastavlja da pomaže svoj maticni klub.Dugogodišnji je clan uprave i trener FK Decic. Svi uspjesi FK Decic-Tuzi koji je trenutno u Prvoj crnogorskoj ligi postignuti su zahvaljujuci Faruku Turuskovicu, Bahrudinu Šabanadžovicu i Feridu Šabanadžovicu.